Metoda Ruchu Rozwijającego

bazującego na pracy Weroniki Sherborne prowadzona przez Fundacje Pomocy Osobom Niepełnosprawnym „PRZYJACIEL”

Metoda Ruchu Rozwijającego bazującego na pracy Weroniki Sherborne

Podstawowe założenia metody Weroniki Sherborne to rozwijanie przez ruch:

- świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego,
- świadomości przestrzeni i działania w niej,
- dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywanie z nimi bliskiego kontaktu.

Udział w ćwiczeniach metodą Weroniki Sherborne ma na celu stworzyć dziecku okazję do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i w związku z tym możliwości ruchowych.
Ponieważ dzięki temu zaczyna mieć ono zaufanie do siebie, zyskuje tez poczucie bezpieczeństwa. Podczas ćwiczeń ruchowych dziecko może poznać przestrzeń, w której się znajduje, przestaje być ona dla niego groźna, czuje się w niej bezpieczniej, staje się bardziej aktywne, przejawia większą inicjatywę, może być twórcze.

W programie ćwiczeń ruchowych Weronika Sherborne wyróżnia następujące grupy ćwiczeń wspomagających rozwój dziecka:

Ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała:

Wyczuwanie brzucha, pleców, pośladków
Wyczuwanie nóg w ruchu i siedząc
Wyczuwanie łokci
Wyczuwanie twarzy
Wyczuwanie całego ciała

Ćwiczenia pozwalające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu:

Ćwiczenia indywidualne
Ćwiczenia w parach
Ćwiczenia w grupie

Ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem i z grupą:

Ćwiczenia "z" w parach
Ćwiczenia "przeciwko" w parach
Ćwiczenia "razem" w parach
Ćwiczenia "razem" w grupie

Ćwiczenia twórcze.

Oto lista potrzeb człowieka, których realizacja jest możliwa poprzez metodę Ruchu Rozwijającego:

poczucia bezpieczeństwa
rozluźnienia, relaksu, rozładowania napięcia
"dawania" i "brania"
akceptacji samego siebie
poczucia siły i własnej wartości
bliskiego kontaktu z innymi ludźmi
poczucia własnej energii
satysfakcji związanej z wysiłkiem fizycznym
mobilizacji do pokonywania trudności, do sprawdzania się w trudnej sytuacji
poznania swojego ciała
odkrywania własnych możliwości
odczucia energii własnej i energii drugiego człowieka
zaufania do siebie i innych
doznawania przyjemności, radości, zabawy
bliskości fizycznej drugiego człowieka
więzi z grupą
akceptacji swojego ciała
spontaniczności
pewności siebie
poczucia partnerstwa.